خانه » اخبار » مصباح‌یزدی: امر به معروف با خواهش و تمنا باشد

مصباح‌یزدی: امر به معروف با خواهش و تمنا باشد

مصباح
آیت‌الله مصباح با بیان اینکه نخستین راه امر به معروف رفتار محترمانه و مودبانه همراه با محبت است، گفت: کسی که با دیگران الفت نگیرد و دیگران با وی مأنوس نشوند، خیری در او نیست؛ نمی‌توان با تحقیر و بی‌احترامی دیگران را به راه خیر دعوت کرد.
به گزارش تسنیم، گزیده اظهارات رییس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) در جمع تعدادی از خواهران فعال در عرصه امر به معروف و نهی از منکر به شرح زیر است:
بر کسی پوشیده نیست که مساله امر به معروف و نهی از منکر از فروع دین و ضروریات اسلام است؛ اما با وجود جایگاه والای این فریضه در معارف اسلامی، هنوز ابهاماتی درباره آن وجود دارد و گاه بد فهمی‌ها، سبب رفتار‌های نامناسب و مغایر با هدف امر به معروف و نهی از منکر می‌شود.
امر به معروف و نهی از منکر در واقع نظارت عمومی برای کاهش تخلف است، امر به معروف و نهی از منکر دارای اقسام و انواع مختلفی است که یکی از آنها همان است که در رساله‌های عملیه با شرایط خاصی از جمله عدم احتمال ضرر و به صورت آمرانه و از موضع استعلاء ذکر شده است. این نوع امر به معروف و نهی از منکر وظیفه مردم در شرایطی است که حکومت اسلامی برقرار است و گناه علنی مگر در موارد اندک و نادر صورت نمی‌گیرد.
‌ امر به معروف و نهی از منکر یکی از راه‌هایی است که می‌تواند سبب احیای ارزش‌های الهی در جامعه شود. ما از هر راه صحیح شرعی و بدون ارتکاب گناه که می‌توانیم باید دیگران را به انجام وظایفشان ترغیب کنیم و از انجام گناه علنی در جامعه باز بداریم؛ حتی اگر عنوان امر به معروف و نهی از منکر بر آن صدق نکند، یا از موضع استعلاء و آمرانه نباشد؛ بلکه با خواهش و تمنا و محبت همراه باشد.
‌ امر و نهی نتیجه نمی‌دهد، اما در همین مواقع نیز اگر جلوگیری از گناه در جامعه با انجام مقدماتی که ایجاد تنش نکند، امکان‌پذیر است، باید همان روش را پیش گرفت؛ هر چند مصداق امر به معروف و نهی از منکر اصطلاحی نباشد. هم‌چنان‌که امروزه شایع شدن فرهنگ غربی در دنیا موجب شده آزادی عمل و رفتار مطابق دلخواه، یک حق تلقی می‌شود و امر و نهی کمتر اثر گذار است.
‌ باید به دنبال راهکار‌هایی بود که افراد بهتر آن را بپذیرند، نخستین راه، رفتار محترمانه و مودبانه همراه با محبت است. چون مخاطب زمانی که بفهمد شما او را دوست دارید و از سر دلسوزی مطلبی را به او می‌گویید، راحت‌تر می‌پذیرد.
لازم نیست اجرای احکام دین در چارچوب امر به معروف و نهی از منکر اصطلاحی انجام شود؛ بلکه هر عمل مشروعی که بتواند موجب پیاده‌شدن ارزش‌های الهی در جامعه شود و از گناه علنی در جامعه جلوگیری کند، مورد رضایت خداوند است.
اگر امروز بخواهیم برای امر به معروف و نهی از منکر تمام شرایط آن را مثل آمرانه بودن، عدم احتمال ضرر و مانند آن را فراهم کنیم، دیگر جایی برای تاثیرپذیری مخاطب باقی نمی‌ماند؛ چون شرایطی که در رساله‌های عملیه برای امر به معروف و نهی از منکر ذکر شده، مربوط به زمانی است که در جامعه اسلامی گناه کمتر اتفاق می‌افتد و امر و نهی در افراد متخلف، اثرگذار است.
‌ نحوه برخورد با شخص متخلف، باید متناسب با شأن هر فرد و شرایط و محیط زندگی وی باشد و سبب تحقیر وی نشود؛ چون هر چند آن فرد تخلف و گناهی انجام داده، اما او هم مسلمان و مومن است و نباید به خاطر یک عمل اشتباه، مورد تحقیر قرار گیرد.
‌ اگر در شرایطی، برخی زمینه‌ها به گونه‌یی است که نمی‌توان امر به معروف و نهی از منکر را با شرایط مذکور در رساله‌های عملیه محقق کرد، باید به دنبال راهکار‌های جایگزین و شیوه‌های مناسب بود.
در این صورت، تنش‌ها و اختلاف‌ها کمترشده و محبت و احترام متقابل بیشتر می‌شود؛ در حالی که گاه برخی کج‌فهمی‌ها از امر به معروف و نهی از منکر سبب افزایش دشمنی‌ها و اختلافات شود

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>