خانه » اخبار » همه پزشکان قابل اعتمادند؟

همه پزشکان قابل اعتمادند؟

پرده دری و از بین بردن حریم بیماران از سوی کادر پزشکی اعم از پزشکان، دندانپزشکان و حتی پرستاران نوعی ترس و بی اعتمادی نسبت به این قشر را در میان افرادجامعه اشاعه می دهد که بیان بارز ترس را در عدم مراجعه و یا صداقت با پزشکان و کادر پزشکی می توان مشاهده کرد.

درمانگران-معتمد1

درمانگران معتمدانی هستند که با اعتبار بر آن دیگران حریم های خویش را برایشان بازگو می کنند.

طرح مساله:

جامعه پزشکی ایران، در طول فعالیتی که داشته است با پزشکان، دندانپزشکان و پرستاران خدوم، مهربان و از خود گذشته ای روبرو بوده است که برای خدمت به مردم از خود و زندگی خویشتن گذشتن و آسایش و خوشی را بر خود و اطرافیان نزدیک خود حرام نموده اند.

اما در کنار چنین افراد شایسته ای در میان این کادر، در سراسر دنیا وجود افراد شرور و شیطان صفت نیز دیده می شود و متاسفانه حضور چنین افرادی هر چند اندک و محدود در کادر درمانی جامعه ما نیز مشهود است.

فارس اس ام اس منتشر کرد که دخترانی که برای جراحی بینی به بیمارستان مراجعه می کردند، متوجه می شدند که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند.

این خبر و خبر های شبیه آن که از سوی سایت های مختلف در ایران و سایر کشورهای دنیا مورد انتشار قرار می گیرد نشان از آن است که اخلاق پزشکی و یا رعایت حریم بیمار از سوی پزشک مورد بی توجهی قرار گرفته است.

در متن سوگند نامه بقراط حکیم و همچنین در متن به دست آمده از سوی زکریای رازی تاکید بر رعایت اخلاقیات و حریم بیمار از نظر جسمی و تنها درمان همان چیز که به عنوان درد از سوی بیمار مورد مراجعه قرار گرفته، تأکید فراوان شده و پزشکان و کادر پزشکی را موظف به رعایت چنین حریمی از سوی آنان نسبت به بیمار دانسته است.

حریمی که پزشکان نسبت به بیماران برایشان تعریف می شود بیشتر در حیطه راز داری و رعایت آنچه که بیمار به عنوان معتمد به آنها می گوید می باشد، در حالیکه حریم بیمار تنها مختص به راز داری نیست، بلکه حریم جسمی و میزانی که بیمار به پزشک معالجش داشته نیز حائز اهمیت است.

پرده دری و از بین بردن حریم بیماران از سوی کادر پزشکی اعم از پزشکان، دندانپزشکان و حتی پرستاران نوعی ترس و بی اعتمادی نسبت به این قشر را در میان افرادجامعه اشاعه می دهد که بیان بارز ترس را در عدم مراجعه و یا صداقت با پزشکان و کادر پزشکی می توان مشاهده  کرد.

درمانگر…

حریم هر فرد متشکل از حریم های رفتاری، روانی، اطلاعاتی و جسمی اش می باشد. حریمی که از سوی همه افراد باید مورد توجه و عنایت قرار بگیرد. بیشترین بر خورد با این کلیه حریم های نامبرده شده از سوی کادر پزشکی صورت می گیرد.

کادر پزشکی اعم از پزشکان، پرستاران و همچنین دنداپزشکان به لحاظ موقعیت کاری که دارند می توانند به راحتی این حریم را مورد تجاوز قرار دهند.

هنگام مراجعه بیمار به این کادر، بیمار تنها به درمان دردش می اندیشد و لاغیر، و امید دارد با خیال راحت دردش را عنوان کند و درمان بگیرد. متأسفانه از سوی کادر پزشکی این حریم ها به راحتی مورد شکستن قرار می گیرد.

میزان این حریم شکنی خصوصا در حیطه جسمی را می توان در حد طیفی که می تواند تنها برای یک درمان معمولی و تنها برای برطرف کردن مشکل، تا تماس بیش از حد بدنی در حد برطرف مشکل بیمار و ارضا نیازهای ناشایست درمانگر، و حتی بیشتر از آن شکستن حریم جسمی کامل بیمار و تجاوز به آن را دانست.

پزشک و دنداپزشکی که بخود اجازه می دهد برای معالجه درد دندان بیمار غیر همجنس خود، پارا ازحدش فراتر نهد و دستان و یا حتی صورت خویش را بیش از حد متعارف و معمول به بدن بیمارش نزدیک نماید و نوعی حریم جسمی او را بشکند، و یا به بیمارش دارویی مخدر تزریق کند تا بتواند نیازهای شیطانی خویش را به راحتی برطرف کند، جایی برای ایجاد اعتماد نسبت به آنان باقی نمی گذارد.

متاسفانه برد و دامنه این حریم شکنی شامل کادر درمانی دیگر یعنی پرستاران نیز می شود. پرستار مردی که به خود اجازه می دهد تا حریم بیمار زن مراجعه کننده به بخش ویژه را بشکند و با این عمل شیطانی خویش چنان تاثیر روانی و روحی بر وی بگذارد که برای درمان این ناراحتی روحی به روانکاو مراجعه نموده و تا مدت های مدید درمان این ناراحتی روحی به درازا و گاها هیچ گاه طول بکشد، جای نگرانی دارد.

این حریم شکنی از سوی این کادر تنها به حیطه افراد بزرگسال و غیر همجنس ختم نمی شود، متأسفانه بسیاری از درمانگران کودکان چه در داخل و چه خارج از کشور، به خود اجازه می دهند حریم کودکان معصوم ( هم  جنس و غیر همجنس) خود را به بهانه درمان از هم بپاشند و در این میان از معصومیت این کودکان سوء استفاده نمایند و این درحالی است که چنین عملی نه تنها بر روی روان و دید کودکان نسبت به این گروه و همچنین نوع مراجعه و یا حتی رفتار های فردی و اخلاقی اش تاثیر منفی به جای خواهد گذاشت.

چه باید کرد؟

آیا وجود مشکلات گفته شده در کادر مورد نظر، تنها ناشی از مشکلات فردی و اخلاقی است یا حیطه آموزشی عالی نیز در این میان با اشکالاتی مواجه است، که دامنه این مشکلات را افزایش می دهد؟

تاکید بر مسائل اخلاقی در میان کادر درمانگر و ایجاد حیا در رعایت الزامات این نکات اخلاقی نه تنها به لحاظ مسائل دینی و ارزشی، بلکه بر اساس شرایط و قانون بشریت و انسانیت از مواردی است که می تواند در برطرف نمودن چنین مشکلی راه گشا باشد.

کادر درمانگر به لحاظ مواجه با مسائل بیولوژیکی، در طی دوران آموزشی و شغلی خویش، با نوعی روزمرگی و عادی بودن این مسائل روبرو خواهند شد، این خود عامل موثری در ایجاد قبح شکنی و ناشایست نداستن این مسائل از سوی این کادر را ایجاد خواهد کرد.

۲ نظر

  1. با سلام و خداقوت
    لطفا مطالبی که از سایت باحجاب استفاده می کنید با ذکر منبع آن باشد.
    تشکر

پاسخ دادن به باحجاب جواب را باطل کن

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>